New_Wave_StorY เรื่อง ของ คลื่น ลูก ใหม่

พักผ่อน + บ่น 1 หน้า ขี้คร้านทราบโปรดปิด

เอาล่ะๆเข้าเรื่องๆ อยากจะบ่น แต่ไม่รู้จะไปปล่อยตรงไหน ก็เอามันแถวๆนี้แหละเนอะ

       อา... กลายเป้นว่า เข้านอนไวๆไม่ได้ซะแล้ว ทั้งที่ง่วงแสนง่วง แต่พออาบน้ำไปมันก็ตาตื่นทันที แต่ก็ขี้เกียจ งานมี แต่ไม่อยากทำ ไว้พรุ่งนี้ก่อน... อารมณ์นั้นอ่ะนะ ผลัดวันประกันพรุ่งนี่ไม่ดีเลยจริงๆ... 

       แล้วก็ไม่รู้อีกว่า..... ตอนนี้จะไปยืนอยู่ตรงไหน จุดยืนของตัวเองมันก็มีอยู่หรอกนะ แต่ไม่รู้จะทำยังไง ดูเหมือนรากฐานมันจะยังไม่มั่นคงเท่าที่ควร ยังไม่มีแรงพอที่จะดำเนินไปด้วยจุดยืนที่อยากจะทำของตัวเองจริงๆได้ .... ทำตัวไม่ถูก???  อื่มมม ก็มีส่วน  ก็ไม่รู้จริงๆว่าควรจะไปอยู่ตรงไหนดี  มานึกๆดู เรามีที่ยืนบนแผ่นดินนี้อยู่จริงๆเหรอ?? รู้ว่ามี แต่มันเป็นแค่แก่งเล็กๆ ก็เลยรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยรึเปล่า?? ที่ตรงนั้น จะรวมเข้าไปก็ไม่ได้ ที่ตรงนี้ ก็ดูจะไม่ใช่ เพราะอยู่แล้วมันไม่มีความสุขเลยซักนิด ไม่เข้าใจก็จุดนี้ ก็เลยไม่รู้จะทำยังไง  แล้วก็คงจะให้ใครมาเข้าใจก็คงเป็นไปไม่ได้ล่ะ .... ก็เลย ลองช่างมันดูซะเผื่ออะไรๆจะดีขึ้น มั้ง?

      สิ่งที่กำลังทำอยู่ ...... ก็พยายามทำน่ะ เวลามันเดินผ่านไปทุกๆวัน ทุกวัน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เวลาจะหมด เห็นเค้าว่าโลกจะแตกปี 2555? ไม่รู้ ไม่ได้กลัวตาย ไม่ได้กังวล แค่ เสียดาย อะไรบางอย่างที่ต้องเสียไปตอนนี้ แทนที่จะได้มันมาไว้ ก็ยังไม่ได้... เสียดาย แค่นั้นแหละ แต่มันก็ดูจะเป็นของที่เอากลับมาไม่ได้หรอก สรุปก็คือ ช่างมันเถอะอีกเรื่อง?? เหรอ??

     ต่อไป..... ตั้งใจว่าจะทำอย่างที่อยากทำแล้วล่ะ แต่จะทำได้มั้ย?? ไม่รู้ ยังกลัวใจตัวเองอยู่เหมือนกัน มันเป็นเรื่องยากที่จะจัดเวลาแค่ 24 ชม. ให้ทำได้ทุกอย่าง ทั้งที่ตัวเองอยากทำ ทั้งที่คนอื่นอยากให้ทำ แล้วก็เรื่องที่ไม่อยากทำแต่ต้องทำ อื่มมมม ก่อนอื่นก็แค่อยากจะนอน... เหอะๆ  แล้วก็ อยากจะทำอะไรอีกเยอะแยะ  เค้าบอกว่าให้ลองอยู่กับตัวเองบ้าง?? ก็ทุกวันนี้แหละที่อยู่กับตัวเอง อยู่กับตัวเองจริงๆ  ก็กูนี่แหละ!!  บางทีก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเล้ย....

     มาถึงตรงนี้..... ก็ยังมีเรื่องอะไรๆที่ไม่เข้าใจ เยอะมาก มันทำให้เรารู้สึกว่า เราเป็นมนุษย์ในดาวดวงนี้จริงๆรึ?? มันรู้สึกแบบว่า ตัวเองอยู่ในโลกอีกมิตินึงที่ไม่มีใครอยู่อ่ะ มันอยู่ตรงกลางระหว่าง 100ล้านโลก  เราพยายามทำตัวให้เป็นกลางๆในทุกเรื่อง ก็เลยไม่มีจุดที่แน่นอนรึเปล่า??  อยู่กึ่งกลาง ไม่รู้จะไปที่ไหนแบบเต็มๆตัวได้ซักกะที่ อันนี้เป็นเรื่องจริง.. เท่าที่อ่านมาทั้งหมด(รึไม่หมดขี้เกียจอ่าน)มาถึงตรงนี้ ให้เดาน่ะ คงเข้าใจเนื้อความเราแค่ครึ่งเดียวหรือน้อยกว่านั้นเท่านั้นแหละ เพราะเขียนๆมานี่ยังไม่ค่อยรู้เลยว่าจะเขียนยังไงให้คนอ่านเข้าใจ ช่างมันเหอะ เรื่องของเราอย่าไปคิดมากเลย พักผ่อนๆ

      พักผ่อน?? พักผ่อนคือ?? หยุดทุกอย่างแล้วอยู่เฉยๆ? ทำตัวให้สบายๆ(แม้จะอยู่ท่ามกลางความวุ่นวาย)?? หยุดคิดเรื่องที่น่าปวดหัว?? หนีความจริง??? หลับ????<< ไอ้ข้อนี้เป็นข้อที่หนีความจริงมากที่สุดมั้ย??   มันคืออะไรกันแน่น้อ.... บางทีก็เลยคิดว่า ยังมีเรื่องอีกมากมายในโลกนี้ที่ไม่ควรจะรู้อ่ะนะ อื่มมม ช่างมันเหอะ....

     อย่าคิดมาก??? คำนี้แหะ = ='' ที่สุดละ ไม่ให้กุคิดได้ไง กลืนไม่เข้าคายไม่ออกแย่อย่างงี้ อยากจะตาย.....

     แล้วก็อีกเรื่องนึง..... ทำไมต้อง.. วาดเล่นหรือส่งครู.... อันนี้ตะขิดตะขวงใจมาตั้งแต่จำความได้ มันเป็นเรื่องที่แบบ.. ทำไมต้องถามแบบนี้วะ?? คือการตีความหมายของคำถามนี้สำหรับเรามันคือ ถ้าครูไม่สั่งก็จะไม่วาดรูป มันไม่ใช่อ่ะ คือเราชอบวาดรูป เรารักที่จะทำมัน ไม่ต้องมีใครมาสั่งเราก็จะทำ ไอ้คำถามประโยคนี้มันเลยถือว่า งี่เง่าที่สุดในชีวิตที่จะมาถามเรา  เราก็จะตอบคนที่ถามไปว่า อย่างกับชีวิตนี้ถ้าไม่มีคนสั่งให้ทำเราก็จะไม่วาดรูปแล้วงั้นสิ?? ก็แค่ตอบไปตรงๆอ่ะนะ ไม่ได้แรงอะไรเลย??  ถ้าได้ยินคำถามนี้ หรือแนวๆนี้เมื่อไหร่ ดูเหมือนจะควบคุมอารมตัวเองไม่ได้ ฟิวขาดไปเลยว่างั้นอ่ะ อย่ามายุ่งกับเราได้ป่าว ประมาณนั้นแหละ ใครจะถามคำถามแบบนี้กับคนแบบเรา ยั้งคิดหน่อยเหอะ ขอร้อง

      แร้นแค้น ไม่มีตัง ... ปัญหาถ้วนหน้า ก็ถูก... แต่ตอนนี้ อยู่ๆมันก็ขั้นวิกฤตสำหรับเราสุดๆ คือเมื่อก่อน ได้ตังไป รร.แค่ 20 ก็พอกินพอใช้ เหลือเก็บ เก็บตังซื้อของที่อยากได้ได้ ต่อมาก็ได้เพิ่มอีก แต่ภาวะเศรษฐกิจมันแย่ลงก็หักล้าง เราก็พอกิน พอใช้ เหลือเก็บ ซื้อของที่อยากได้ได้เหมือนเก่า แต่ ณ เวลานี้ มันเกิดอะไรขึ้น?? ทั้งๆที่ ก็ได้เงินมากขึ้นอ่ะนะ ก็เข้าใจว่านับวันของก็ยิ่งแพง สรุปคือหักล้างเหมือนเก่าใช่มั้ย?? แต่เปล่าเลย หนนี้มันคือ มีเงินเหลือเก็บ แต่ จำเป็นต้องเอาไปใช้อย่างอื่นแทนที่จะเอาไปใช้ตามใจเหมือนอย่างที่ผ่านๆมา?? เป็นเพราะอะไร ประเทศไทย??? ขอละไว้ตรงนี้ ไม่อยากล่อเป้า...

       สังคมมันแย่ คนดีเลยท้อแท้............... ไม่ได้หมายความว่าจะบอกว่าตัวเองเป็นคนดี เราหมายถึง กลุ่มคนที่หวังจะทำสิ่งดีๆ เพื่อให้เกิดสิ่งดีๆ เพื่อจะเป็นเรื่องดีๆ ทั้งต่อตัวเองและคนรอบข้าง แต่กลับถูกทำลายความหวังดีเหล่านั้นด้วยกลุ่มคนอีกส่วนหนึ่ง แค่ เข้าใจ แล้วก็ รู้สึกแย่ๆ แค่นั้น ........... แค่อยากให้ทำอะไร นึกถึงใจคนอื่นบ้าง นึกถึงจุดประสงค์ของเค้าบ้าง ตีความกันกว้างๆหน่อย เข้าใจว่าสมองมันมาไม่เท่ากัน แต่อย่างน้อย ความเป็น คน น่ะ แค่นั้น.... เคยลองอยากเป็นคนกลุ่มที่ทำลายความหวังดีของคนอื่นอยู่เหมือนกัน?? แต่พอทำไปแล้ว มันรู้สึกแย่อ่ะ รู้สึกผิด มีคนรู้สึกแบบเราบ้าง เพิ่มขึ้นอีกซักคนก็ยังดี ตอนนี้ พวกที่มีสามัญสำนึก มันเยอะขึ้น....

     ไอ้ของนิ่งๆ ที่โดนแรงกดนานๆ ซักวันเท้อะ มันจะระเบิด คอยดู...

      เคารพสิทธิ....ไม่ใช่ว่าโลกนี้จะมีหนึ่งเดียวหรอก บนฟ้าก็ยังมีอวกาศ นอกอวกาศก็ยังมีอวกาศซ้อนๆออกไป มีใครเคยเห็นที่สุดรึยังล่ะ? เอาอะไรมาวัดว่านั่นคือที่สุด อย่าคิดว่าอะไรมันคือที่สุดเลย ทุกอย่างมีดีในตัวของมัน อย่าไปดูถูกเค้า... ขอย้ำว่าทุกอย่าง มีดีในตัวของมัน ถ้าเข้าใจตรงนี้ก็คงจะดูถูกกันน้อยลง ต่อว่ากันน้อยลง ข่มเหงกันน้อยลง เผื่อสังคมจะสงบสุขขึ้น?? มั้ย???

จริงจังในชีวิตมากไปมันก็ไม่ดีใช่มั้ย แต่ถ้าน้อยไปมันก็จะทำให้ดูเรื่อยเฉื่อย แย่ไปอีกนั่นแหละ

แต่ว่า.......

พอทำตัวให้มันเป็นกลางมันกลับแย่ไปกว่านั้นอีกนี่สิ - -* ทำไงดีวะเนี่ย???

.......................................................................................................................................

เอนทรี่นี้จะระเบิดตัวเองภายใน 24 ชม. ถ้าพรุ่งนี้ยังตื่นถึงเวลานี้อ่ะนะ??